Ghazal 101

شراب و عیش نهان چیست؟ کار بی‌بنیاد
زدیم بر صف رندان و هر چه بادا باد

گره ز دل بگشا وز سپهر یاد مکن
که فکر هیچ مهندس چنین گره نگشاد

ز انقلاب زمانه عجب مدار که چرخ
از این فسانه هزاران هزار دارد یاد

قدح به شرط ادب گیر زان که ترکیبش
ز کاسهٔ سر جمشید و بهمن است و قباد

که آگه است که کاووس و کی کجا رفتند؟
که واقف است که چون رفت تخت جم، بر باد؟

ز حسرت لب شیرین هنوز می‌بینم
که لاله می‌دمد از خون دیدهٔ فرهاد

مگر که لاله بدانست بی‌وفایی دهر
که تا بزاد و بشد، جام می ز کف ننهاد

بیا بیا که زمانی ز می خراب شویم
مگر رسیم به گنجی در این خراب آباد

نمی‌دهند اجازت مرا به سیر سفر
نسیم باد مصلا و آب رکن آباد

قدح مگیر چو حافظ مگر به نالهٔ چنگ
که بسته‌اند بر ابریشم طرب دل شاد

Che cosa sono vino e piacere di nascosto? Un'opera senza fondamento.
Ci siamo uniti alla schiera dei rend, e sia quel che sia.

Sciogli il nodo dal cuore e non pensare al cielo,
ché il pensiero di nessun geometra ha sciolto un nodo simile.

Non stupirti dei rivolgimenti del tempo, ché la ruota
ricorda migliaia e migliaia di storie così.

Prendi la coppa con il dovuto rispetto, ché è composta
del cranio di Jamshid, di Bahman e di Qobad.

Chi sa dove sono andati Kavus e Kay?
Chi è al corrente di come il trono di Jamshid andò al vento?

Per il rimpianto del labbro di Shirin, vedo ancora
il tulipano spuntare dal sangue degli occhi di Farhad.

Forse il tulipano conobbe l'infedeltà del tempo,
ché da quando nacque a quando se ne andò non posò la coppa di vino.

Vieni, vieni, lasciamoci rovinare per un po' dal vino;
forse arriveremo a un tesoro in questo luogo di rovine.

Non mi danno il permesso di partire in viaggio
la brezza di Mosalla e l'acqua di Roknabad.

Non prendere la coppa, come Hafez, se non al lamento dell'arpa,
ché hanno legato il cuore lieto alla seta della gioia.