Ghazal 104

جمالت آفتاب هر نظر باد
ز خوبی روی خوبت خوب‌تر باد

همای زلف شاهین شهپرت را
دل شاهان عالم زیر پر باد

کسی کو بستهٔ زلفت نباشد
چو زلفت درهم و زیر و زبر باد

دلی کو عاشق رویت نباشد
همیشه غرقه در خون جگر باد

بتا چون غمزه‌ات ناوک فشاند
دل مجروح من پیشش سپر باد

چو لعل شکرینت بوسه بخشد
مذاق جان من زو پرشکر باد

مرا از توست هر دم تازه عشقی
تو را هر ساعتی حسنی دگر باد

به جان، مشتاق روی توست حافظ
تو را در حال مشتاقان نظر باد

May your beauty be the sun of every eye;
may your fair face be fairer than fairness itself.

Beneath the royal wing of the phoenix of your falcon tress
may the hearts of the kings of the world lie.

Whoever is not bound by your tress,
may he be tangled and overturned like your tress.

The heart that is not in love with your face,
may it always be drowned in its own liver's blood.

My idol, when your glance scatters arrows,
may my wounded heart be the shield before it.

When your sugary ruby lip grants a kiss,
may the palate of my soul be filled with sugar by it.

From you I have a fresh love every moment;
may you have another beauty every hour.

With his soul Hafez longs for your face;
may you turn a glance on the state of those who long.