Ghazal 104

جمالت آفتاب هر نظر باد
ز خوبی روی خوبت خوب‌تر باد

همای زلف شاهین شهپرت را
دل شاهان عالم زیر پر باد

کسی کو بستهٔ زلفت نباشد
چو زلفت درهم و زیر و زبر باد

دلی کو عاشق رویت نباشد
همیشه غرقه در خون جگر باد

بتا چون غمزه‌ات ناوک فشاند
دل مجروح من پیشش سپر باد

چو لعل شکرینت بوسه بخشد
مذاق جان من زو پرشکر باد

مرا از توست هر دم تازه عشقی
تو را هر ساعتی حسنی دگر باد

به جان، مشتاق روی توست حافظ
تو را در حال مشتاقان نظر باد

Que ta beauté soit le soleil de tout regard ;
que ton beau visage soit plus beau que la beauté.

Sous l'aile royale du phénix de ta boucle de faucon,
que soit le cœur des rois du monde.

Celui qui n'est pas lié par ta chevelure,
qu'il soit comme elle emmêlé et sens dessus dessous.

Le cœur qui n'est pas amoureux de ton visage,
qu'il soit toujours noyé dans le sang du foie.

Mon idole, quand ton œillade répand ses flèches,
que mon cœur blessé soit devant elle un bouclier.

Quand ton rubis sucré accorde un baiser,
que le palais de mon âme en soit plein de sucre.

De toi me vient à chaque instant un amour nouveau ;
qu'à chaque heure tu aies une beauté nouvelle.

De toute son âme Hafez désire ton visage ;
daigne regarder l'état de ceux qui te désirent.