Ghazal 104

جمالت آفتاب هر نظر باد
ز خوبی روی خوبت خوب‌تر باد

همای زلف شاهین شهپرت را
دل شاهان عالم زیر پر باد

کسی کو بستهٔ زلفت نباشد
چو زلفت درهم و زیر و زبر باد

دلی کو عاشق رویت نباشد
همیشه غرقه در خون جگر باد

بتا چون غمزه‌ات ناوک فشاند
دل مجروح من پیشش سپر باد

چو لعل شکرینت بوسه بخشد
مذاق جان من زو پرشکر باد

مرا از توست هر دم تازه عشقی
تو را هر ساعتی حسنی دگر باد

به جان، مشتاق روی توست حافظ
تو را در حال مشتاقان نظر باد

La tua bellezza sia il sole di ogni sguardo;
il tuo bel volto sia più bello della bellezza.

Sotto l'ala regale della fenice della tua ciocca di falco
stia il cuore dei re del mondo.

Chi non è legato dalla tua chioma,
sia come la tua chioma aggrovigliato e sottosopra.

Il cuore che non è innamorato del tuo volto
sia sempre annegato nel sangue del fegato.

Mio idolo, quando il tuo sguardo sparge frecce,
il mio cuore ferito sia lo scudo davanti a esso.

Quando il tuo rubino zuccherino concede un bacio,
il palato della mia anima ne sia pieno di zucchero.

Da te ho a ogni istante un amore nuovo;
tu abbia a ogni ora un'altra bellezza.

Con l'anima Hafez desidera il tuo volto;
volgi uno sguardo allo stato di chi ti desidera.