غزل 106
تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد
وجود نازکت آزردهٔ گزند مباد
سلامت همه آفاق در سلامت توست
به هیچ عارضه شخص تو دردمند مباد
جمال صورت و معنی ز امن صحت توست
که ظاهرت دژم و باطنت نژند مباد
در این چمن چو درآید خزان به یغمایی
رهش به سرو سهی قامت بلند مباد
در آن بساط که حسن تو جلوه آغازد
مجال طعنهٔ بدبین و بدپسند مباد
هر آن که روی چو ماهت به چشم بد بیند
بر آتش تو بجز جان او سپند مباد
شفا ز گفتهٔ شکرفشان حافظ جوی
که حاجتت به علاج گلاب و قند مباد
این فال دعای سلامت است: برای شما یا عزیزی که نگرانش هستید تندرستی و ایمنی از گزند آرزو می‌شود. بیماری یا ناخوشی‌ای که هست رو به بهبود است. از چشم بد و سخن بدخواهان نهراسید. دل خود را آرام کنید و به سخن خوب و امید دل ببندید.