Ghazal 108

خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد
ساحت کون و مکان عرصهٔ میدان تو باد

زلف خاتون ظفر شیفتهٔ پرچم توست
دیدهٔ فتح ابد عاشق جولان تو باد

ای که انشاء عطارد صفت شوکت توست
عقل کل چاکر طغراکش دیوان تو باد

طیرهٔ جلوهٔ طوبی قد چون سرو تو شد
غیرت خلد برین ساحت بستان تو باد

نه به تنها حیوانات و نباتات و جماد
هر چه در عالم امر است به فرمان تو باد

Ô roi, que la balle du ciel soit dans la courbe de ton maillet ;
que l'étendue de l'être et de l'espace soit l'aire de ton terrain.

La chevelure de Dame Victoire est éprise de ton étendard ;
que l'œil de la conquête éternelle soit amoureux de ta charge.

Toi dont la majesté est décrite par la plume même de Mercure,
que la Raison universelle soit le serviteur qui trace le sceau de ta chancellerie.

Ta taille de cyprès a fait honte à l'éclat de l'arbre Touba ;
que l'enclos de ton jardin fasse l'envie du plus haut paradis.

Non seulement les animaux, les plantes et les choses inertes :
que tout ce qui est au monde du commandement soit à tes ordres.