Ghazal 111

عکس روی تو چو در آینهٔ جام افتاد
عارف از خندهٔ می در طمع خام افتاد

حسن روی تو به یک جلوه که در آینه کرد
این همه نقش در آیینهٔ اوهام افتاد

این همه عکس می و نقش نگارین که نمود
یک فروغ رخ ساقی‌ست که در جام افتاد

غیرت عشق زبان همه خاصان ببرید
کز کجا سر غمش در دهن عام افتاد؟

من ز مسجد به خرابات نه خود افتادم
اینم از عهد ازل حاصل فرجام افتاد

چه کند کز پی دوران نرود چون پرگار؟
هر که در دایرهٔ گردش ایام افتاد

در خم زلف تو آویخت دل از چاه زنخ
آه، کز چاه برون آمد و در دام افتاد

آن شد ای خواجه که در صومعه بازم بینی
کار ما با رخ ساقی و لب جام افتاد

زیر شمشیر غمش رقص‌کنان باید رفت
ک‌آن که شد کشتهٔ او نیک سرانجام افتاد

هر دمش با من دل‌سوخته لطفی دگر است
این گدا بین که چه شایستهٔ انعام افتاد

صوفیان جمله حریفند و نظرباز ولی
زین میان حافظ دل‌سوخته بدنام افتاد

Quando il riflesso del tuo volto cadde nello specchio della coppa,
lo gnostico, al riso del vino, cadde in una speranza ingenua.

La bellezza del tuo volto, con un solo mostrarsi nello specchio,
fece cadere tutte queste figure sullo specchio delle illusioni.

Tutti questi riflessi di vino e figure dipinte che apparvero
sono un solo bagliore del volto del coppiere caduto nella coppa.

Lo zelo dell'amore tagliò la lingua a tutti gli eletti:
come cadde il segreto della sua pena in bocca al volgo?

Non sono caduto da me dalla moschea alla taverna;
questo mi è toccato, dal patto di prima del tempo, come sorte finale.

Che può fare se non seguire il giro, come il compasso,
chi è caduto nel cerchio della ruota dei giorni?

Dal pozzo del mento il cuore si appese alla curva della tua ciocca;
ahimè, uscì dal pozzo e cadde nella trappola.

È finita, signore, che tu mi riveda nel chiostro;
la nostra faccenda è caduta sul volto del coppiere e sul labbro della coppa.

Bisogna andare danzando sotto la spada della pena per lui,
ché chi fu ucciso da lui ebbe una buona fine.

A ogni istante ha per me, dal cuore bruciato, un'altra grazia;
guarda questo mendicante, come è riuscito degno di dono.

I sufi sono tutti compagni e contemplatori di bellezza, ma
tra loro è Hafez dal cuore bruciato a essere caduto in cattiva fama.