Ghasel 141

دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد؟
چون بشد دلبر و با یار وفادار چه کرد

آه از آن نرگس جادو که چه بازی انگیخت
آه از آن مست که با مردم هشیار چه کرد

اشک من رنگ شفق یافت ز بی‌مهری یار
طالع بی‌شفقت بین که در این کار چه کرد

برقی از منزل لیلی بدرخشید سحر
وه که با خرمن مجنون دل‌افگار چه کرد

ساقیا جام می‌ام ده که نگارندهٔ غیب
نیست معلوم که در پردهٔ اسرار چه کرد

آن که پرنقش زد این دایرهٔ مینایی
کس ندانست که در گردش پرگار چه کرد

فکر عشق آتش غم در دل حافظ زد و سوخت
یار دیرینه ببینید که با یار چه کرد

Sahst du, o Herz, was der Liebeskummer abermals tat,
wie die Herzliebste ging und was sie dem treuen Freund antat?

Ach, jenes Zaubernarzissenauge, welch ein Spiel es entfachte;
ach, jener Trunkene, was er den Nüchternen antat.

Meine Tränen nahmen von der Lieblosigkeit der Freundin die Farbe des Abendrots an;
sieh, was mein erbarmungsloses Glück in dieser Sache tat.

Ein Blitz leuchtete am Morgen von Lailas Wohnung auf;
ach, was er der Ernte des herzwunden Madschnun antat.

Schenke, gib mir einen Becher Wein, denn es ist nicht bekannt,
was der Maler des Verborgenen hinter dem Vorhang der Geheimnisse tat.

Der diesen emaillierten Kreis voller Bilder zog,
niemand wusste, was er im Lauf des Zirkels tat.

Der Gedanke an die Liebe legte das Feuer des Kummers ins Herz des Hafis und verbrannte es;
seht, was eine alte Freundin dem Freund antat.