غزل 148: یارم چو قدح به دست گیرد

یارم چو قدح به دست گیرد
بازار بتان شکست گیرد

هر کس که بدید چشم او گفت
«کو محتسبی که مست گیرد؟»

در بحر فتاده‌ام چو ماهی
تا یار مرا به شست گیرد

در پاش فتاده‌ام به زاری
آیا بود آن که دست گیرد؟

خرم دل آن که همچو حافظ
جامی ز می الست گیرد

تعبیر فال

کسی که دوستش دارید در چشم شما از همه سر است. خود را یکسره به او سپرده‌اید و به پایش افتاده‌اید و چشم‌به‌راهید که دستتان را بگیرد. امید هست که چنین شود. دل خود را به محبتی که از آغاز در سرشت شماست خوش دارید و فروتن بمانید.