Ghazal 161

کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد
یک نکته از این معنی گفتیم و همین باشد

از لعل تو گر یابم انگشتری زنهار
صد ملک سلیمانم در زیر نگین باشد

غمناک نباید بود از طعن حسود ای دل
شاید که چو وابینی خیر تو در این باشد

هر کو نکند فهمی زین کلک خیال‌انگیز
نقشش به حرام ار خود صورتگر چین باشد

جام می و خون دل هر یک به کسی دادند
در دایرهٔ قسمت اوضاع چنین باشد

در کار گلاب و گل حکم ازلی این بود
کاین شاهد بازاری وآن پرده‌نشین باشد

آن نیست که حافظ را رندی بشد از خاطر
که‌این سابقهٔ پیشین تا روز پسین باشد

Comment l'esprit qui est triste ferait-il naître de frais poèmes ?
Nous avons dit un point de ce sujet, et c'est tout.

Si j'obtiens de ton rubis un anneau de sauvegarde,
cent royaumes de Salomon seront sous mon chaton.

Il ne faut pas s'attrister, ô cœur, du sarcasme de l'envieux ;
peut-être, à y regarder de nouveau, ton bien est-il là.

Quiconque ne comprend rien à cette plume qui éveille l'imagination,
son image est illicite, fût-il le peintre de la Chine.

Coupe de vin et sang du cœur, chacun fut donné à quelqu'un ;
dans le cercle du partage, les choses sont ainsi.

Dans l'affaire de l'eau de rose et de la rose, le décret éternel fut
que l'une soit beauté de marché et l'autre recluse derrière le voile.

Ce n'est pas que la vie de libertin soit sortie de l'esprit de Hafez,
car cet antécédent ancien dure jusqu'au dernier jour.