Ghazal 161

کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد
یک نکته از این معنی گفتیم و همین باشد

از لعل تو گر یابم انگشتری زنهار
صد ملک سلیمانم در زیر نگین باشد

غمناک نباید بود از طعن حسود ای دل
شاید که چو وابینی خیر تو در این باشد

هر کو نکند فهمی زین کلک خیال‌انگیز
نقشش به حرام ار خود صورتگر چین باشد

جام می و خون دل هر یک به کسی دادند
در دایرهٔ قسمت اوضاع چنین باشد

در کار گلاب و گل حکم ازلی این بود
کاین شاهد بازاری وآن پرده‌نشین باشد

آن نیست که حافظ را رندی بشد از خاطر
که‌این سابقهٔ پیشین تا روز پسین باشد

Come può un animo triste far nascere versi freschi?
Abbiamo detto un punto di questa materia, e basta così.

Se ottengo dal tuo rubino un anello di protezione,
cento regni di Salomone saranno sotto il mio sigillo.

Non bisogna rattristarsi, o cuore, per la frecciata dell'invidioso;
forse, a ben guardare, il tuo bene sta in questo.

Chi non comprende nulla da questa penna che suscita la fantasia,
la sua pittura è illecita, fosse pure il pittore della Cina.

Coppa di vino e sangue del cuore: ciascuno fu dato a qualcuno;
nel cerchio della sorte le cose stanno così.

Nella faccenda dell'acqua di rose e della rosa, il decreto eterno fu
che l'una sia bellezza da mercato e l'altra stia dietro il velo.

Non è che a Hafez sia uscita di mente la vita da rend,
ché questo precedente antico dura fino all'ultimo giorno.