Gazal 162

خوش آمد گل وز آن خوش‌تر نباشد
که در دستت بجز ساغر نباشد

زمان خوش‌دلی دریاب و در یاب
که دایم در صدف گوهر نباشد

غنیمت دان و می خور در گلستان
که گل تا هفتهٔ دیگر نباشد

ایا پرلعل کرده جام زرین
ببخشا بر کسی کش زر نباشد

بیا ای شیخ و از خم‌خانهٔ ما
شرابی خور که در کوثر نباشد

بشوی اوراق اگر هم‌درس مایی
که علم عشق در دفتر نباشد

ز من بنیوش و دل در شاهدی بند
که حسنش بستهٔ زیور نباشد

شرابی بی‌خمارم بخش یا رب
که با وی هیچ درد سر نباشد

من از جان بندهٔ سلطان اویسم
اگر چه یادش از چاکر نباشد

به تاج عالم آرایش که خورشید
چنین زیبندهٔ افسر نباشد

کسی گیرد خطا بر نظم حافظ
که هیچش لطف در گوهر نباشد

Vino la rosa, grata, y nada hay más grato
que no tener en la mano sino la copa.

Aprovecha el tiempo del corazón contento, y entiende
que la perla no está siempre en la concha.

Tenlo por ganancia y bebe vino en la rosaleda,
que la rosa no estará la semana que viene.

Oh tú, que has llenado de rubí la copa de oro,
sé generoso con quien no tiene oro.

Ven, jeque, y de nuestra bodega
bebe un vino que no hay en el Kawzar.

Lava las hojas si eres nuestro condiscípulo,
que la ciencia del amor no está en el cuaderno.

Escúchame y ata el corazón a una hermosa
cuya belleza no dependa del adorno.

Concédeme, Señor, un vino sin resaca,
con el que no haya dolor de cabeza alguno.

Con el alma soy siervo del sultán Oveys,
aunque él no se acuerde de su criado.

Por su corona que adorna el mundo, que el sol
no es tan digno de llevar diadema.

Solo halla falta en el verso de Hafez
quien no tiene gracia alguna en su naturaleza.