Ghazal 165

مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد
قضای آسمان است این و دیگرگون نخواهد شد

رقیب آزارها فرمود و جای آشتی نگذاشت
مگر آه سحرخیزان سوی گردون نخواهد شد؟

مرا روز ازل کاری به جز رندی نفرمودند
هر آن قسمت که آن جا رفت از آن افزون نخواهد شد

خدا را محتسب ما را به فریاد دف و نی بخش
که ساز شرع از این افسانه بی‌قانون نخواهد شد

مجال من همین باشد که پنهان عشق او ورزم
کنار و بوس و آغوشش چه گویم چون نخواهد شد

شراب لعل و جای امن و یار مهربان ساقی
دلا کی به شود کارت اگر اکنون نخواهد شد

مشوی ای دیده نقش غم ز لوح سینهٔ حافظ
که زخم تیغ دلدار است و رنگ خون نخواهد شد

Love of the dark-eyed will not go out of my head;
this is the decree of heaven and it will not be otherwise.

The watcher inflicted torments and left no room for peace;
will the sighs of those who rise at dawn not go up to the sky?

On the day before time they assigned me no work but being a rend;
whatever portion was dealt there will not be increased.

For God's sake, morals officer, grant us the cry of drum and flute,
for the instrument of the law will not go out of tune because of this tale.

My only scope is this, that I love her in secret;
what shall I say of embrace and kiss, since they will not be?

Ruby wine, a safe place, and a kind friend as cupbearer:
O heart, when will your affairs go well, if not now?

O eye, do not wash the mark of grief from the tablet of Hafez's breast,
for it is the wound of the beloved's sword and the colour of blood will not go.