Ghasel 171

دوش از جناب آصف، پیک بشارت آمد
کز حضرت سلیمان، عشرت اشارت آمد

خاک وجود ما را، از آب دیده گل کن
ویران‌سرای دل را، گاه عمارت آمد

این شرح بی‌نهایت، کز زلف یار گفتند
حرفی‌ست از هزاران، کاندر عبارت آمد

عیبم بپوش زنهار، ای خرقهٔ می‌آلود
کآن پاک پاک‌دامن، بهر زیارت آمد

امروز جای هر کس، پیدا شود ز خوبان
کآن ماه مجلس‌افروز، اندر صدارت آمد

بر تخت جم که تاجش، معراج آسمان است
همت نگر که موری، با آن حقارت آمد

از چشم شوخش ای دل! ایمان خود نگه دار
کآن جادوی کمانکش، بر عزم غارت آمد

آلوده‌ای تو حافظ، فیضی ز شاه درخواه
کآن عنصر سماحت، بهر طهارت آمد

دریاست مجلس او، دریاب وقت و در یاب
هان ای زیان‌رسیده وقت تجارت آمد

Gestern Nacht kam vom Hof des Asaf ein Bote mit froher Kunde:
Von Salomos Gegenwart kam das Zeichen zur Freude.

Mach den Staub unseres Daseins mit dem Wasser der Augen zu Lehm;
für das verfallene Haus des Herzens ist die Zeit des Aufbaus gekommen.

Diese endlose Schilderung, die man von der Locke der Freundin gab,
ist ein Wort von Tausenden, das in die Rede kam.

Verbirg ja meinen Makel, o weinbefleckte Kutte,
denn jene Reine mit dem makellosen Saum ist zu Besuch gekommen.

Heute zeigt sich der Rang einer jeden unter den Schönen,
denn jener Mond, der die Runde erhellt, ist auf den Ehrenplatz gekommen.

Zum Thron Dschamschids, dessen Krone die Himmelsleiter ist,
sieh den Mut, mit dem eine Ameise bei all ihrer Geringheit kam.

Vor ihrem kecken Auge, o Herz, hüte deinen Glauben,
denn jene Zauberin mit gespanntem Bogen kam zum Plündern.

Du bist befleckt, Hafis; erbitte eine Gnade vom König,
denn jenes Wesen der Freigebigkeit kam, um zu reinigen.

Seine Runde ist ein Meer; ergreife die Zeit und finde die Perle.
Auf, du Geschädigter, die Zeit des Handels ist gekommen.