Ghazal 172

عشق تو نهال حیرت آمد
وصل تو کمال حیرت آمد

بس غرقهٔ حال وصل کآخر
هم بر سر حال حیرت آمد

یک دل بنما که در ره او
بر چهره نه خال حیرت آمد

نه وصل بماند و نه واصل
آنجا که خیال حیرت آمد

از هر طرفی که گوش کردم
آواز سؤال حیرت آمد

شد منهزم از کمال عزت
آن را که جلال حیرت آمد

سر تا قدم وجود حافظ
در عشق، نهال حیرت آمد

Il tuo amore si è rivelato un virgulto di stupore;
la tua unione si è rivelata la perfezione dello stupore.

Quanti, immersi nello stato dell'unione, sono giunti alla fine
anch'essi allo stato dello stupore.

Mostrami un cuore sul cui volto, lungo la sua via,
non sia apparso il neo dello stupore.

Non resta né l'unione né colui che si unisce,
là dove è venuta l'immagine dello stupore.

Da qualunque lato abbia teso l'orecchio,
è venuta la voce della domanda dello stupore.

Fu messo in rotta dalla cima del suo onore
colui al quale venne la maestà dello stupore.

Da capo a piedi l'essere di Hafez
è diventato, nell'amore, un virgulto di stupore.