Ghazal 175

صبا به تهنیت پیر می‌فروش آمد
که موسم طرب و عیش و ناز و نوش آمد

هوا مسیح‌نفس گشت و باد نافه‌گشای
درخت سبز شد و مرغ در خروش آمد

تنور لاله چنان برفروخت باد بهار
که غنچه غرق عرق گشت و گل به جوش آمد

به گوش هوش نیوش از من و به عشرت کوش
که این سخن سحر از هاتفم به گوش آمد

ز فکر تفرقه بازآی تا شوی مجموع
به حکم آنکه چو شد اهرمن سروش آمد

ز مرغ صبح ندانم که سوسن آزاد
چه گوش کرد که با ده زبان خموش آمد

چه جای صحبت نامحرم است مجلس انس؟
سر پیاله بپوشان که خرقه‌پوش آمد

ز خانقاه به میخانه می‌رود حافظ
مگر ز مستی زهد ریا به هوش آمد

La brise est venue féliciter le vieux marchand de vin :
la saison de la joie, du plaisir, de la douceur et de la boisson est venue.

L'air a pris le souffle du Messie et le vent ouvre la poche de musc ;
l'arbre a verdi et l'oiseau s'est mis à chanter.

Le vent du printemps a si bien allumé le four de la tulipe
que le bouton s'est noyé de sueur et que la rose a bouilli.

Écoute-moi de l'oreille de l'intelligence et applique-toi au plaisir,
car cette parole m'est venue à l'aube d'une voix cachée.

Reviens des pensées de dispersion, pour être recueilli,
car la règle veut que, lorsque Ahriman s'en va, l'ange vienne.

Je ne sais ce que le lis libre a entendu de l'oiseau du matin,
pour qu'avec dix langues il soit devenu muet.

Qu'a à faire la compagnie de l'intrus dans l'assemblée des intimes ?
Couvre la coupe, car le porteur de froc est venu.

Hafez va du couvent à la taverne ;
peut-être est-il revenu à lui de l'ivresse de la piété hypocrite.