Ghazal 177

نه هر که چهره برافروخت دلبری داند
نه هر که آینه سازد سکندری داند

نه هر که طرف کله کج نهاد و تند نشست
کلاه‌داری و آیین سروری داند

تو بندگی چو گدایان به شرط مزد مکن
که دوست، خود روش بنده‌پروری داند

غلام همت آن رند عافیت‌سوزم
که در گداصفتی کیمیاگری داند

وفا و عهد نکو باشد ار بیاموزی
وگر نه هر که تو بینی ستمگری داند

بباختم دل دیوانه و ندانستم
که آدمی‌بچه‌ای، شیوهٔ پری داند

هزار نکتهٔ باریک‌تر ز مو این جاست
نه هر که سر بتراشد قلندری داند

مدار نقطهٔ بینش ز خال توست مرا
که قدر گوهر یک‌دانه جوهری داند

به قد و چهره هر آن کس که شاه خوبان شد
جهان بگیرد اگر دادگستری داند

ز شعر دلکش حافظ کسی بود آگاه
که لطف طبع و سخن گفتن دری داند

Quiconque enflamme son visage ne sait pas ravir les cœurs ;
quiconque fabrique un miroir ne sait pas l'art d'Alexandre.

Quiconque porte le bonnet de travers et se tient fièrement
ne sait pas porter la couronne ni la règle du commandement.

Ne sers pas comme les mendiants sous condition de salaire,
car l'ami sait de lui-même la manière de prendre soin du serviteur.

Je suis l'esclave de l'ardeur de ce libertin qui brûle le bien-être,
et qui, sous des dehors de mendiant, sait l'alchimie.

La fidélité et la parole tenue sont belles, si tu les apprends ;
sinon, chacun de ceux que tu vois sait la tyrannie.

J'ai perdu mon cœur fou, et je ne savais pas
qu'un enfant d'Adam connût la manière des fées.

Il est ici mille finesses plus ténues qu'un cheveu ;
quiconque se rase la tête ne sait pas la voie du qalandar.

Le centre de ma vue tourne autour de ton grain de beauté,
car c'est le joaillier qui sait le prix de la perle unique.

Quiconque, par la taille et le visage, devint roi des belles
prendra le monde s'il sait rendre justice.

Celui-là connaît les vers charmants de Hafez
qui sait la grâce du naturel et le parler dari.