Ghazal 179

رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند
چنان نماند، چنین نیز هم نخواهد ماند

من ار چه در نظر یار خاک‌سار شدم
رقیب نیز چنین محترم نخواهد ماند

چو پرده‌دار به شمشیر می‌زند همه را
کسی مقیم حریم حرم نخواهد ماند

چه جای شکر و شکایت ز نقش نیک و بد است؟
چو بر صحیفهٔ هستی رقم نخواهد ماند

سرود مجلس جمشید گفته‌اند این بود
که «جام باده بیاور که جم نخواهد ماند»

غنیمتی شمر ای شمع وصل پروانه!
که این معامله تا صبح‌دم نخواهد ماند

توانگرا! دل درویش خود به دست آور
که مخزن زر و گنج درم نخواهد ماند

بدین رواق زبرجد نوشته‌اند به زر
که «جز نکویی اهل کرم نخواهد ماند»

ز مهربانی جانان طمع مبر حافظ
که نقش جور و نشان ستم نخواهد ماند

Good news has come that the days of grief will not remain;
that did not remain, and this too will not remain.

Though in the friend's eyes I have become dust,
the rival too will not remain so honoured.

Since the keeper of the curtain strikes everyone with the sword,
no one will remain a dweller in the sanctuary.

What room is there for thanks or complaint at the good and bad design,
when no mark will remain on the page of existence?

They say the song at Jamshid's feast was this:
bring the cup of wine, for Jamshid will not remain.

Count it a gain, O candle, to be joined with the moth,
for this dealing will not remain until dawn.

Rich man, win the heart of your dervish,
for the store of gold and the treasure of silver will not remain.

On this emerald vault they have written in gold:
nothing will remain but the goodness of the generous.

Do not give up hope of the beloved's kindness, Hafez,
for the mark of cruelty and the sign of tyranny will not remain.