Ghasel 186

گر می‌فروش، حاجت رندان روا کند
ایزد، گنه ببخشد و دفع وبا کند

ساقی، به جام عدل بده باده! تا گدا
غیرت نیاورد، که جهان پر‌بلا کند

حقا کز این غمان برسد مژدهٔ امان
گر سالکی، به عهد امانت، وفا کند

گر رنج، پیشت آید و گر راحت، ای حکیم!
نسبت مکن به غیر! که این‌ها خدا کند

در کارخانه‌ای که ره عقل و فضل نیست
فهم ضعیف‌رای‌، فضولی چرا کند؟

مطرب بساز پرده! که کس، بی‌اجل نمرد
وان کاو نه این ترانه سراید، خطا کند

ما را که درد عشق و بلای خمار کشت
یا وصل دوست یا می صافی، دوا کند

جان رفت در سر می و «حافظ»، به عشق سوخت
عیسی‌دمی کجاست که احیای ما کند؟

Wenn der Weinhändler den Rends ihr Anliegen erfüllt,
vergibt Gott die Sünde und wehrt die Seuche ab.

Schenke, gib den Wein im Becher der Gerechtigkeit, damit der Bettler
nicht eifersüchtig wird und die Welt mit Unheil füllt.

Wahrlich, aus diesen Kümmernissen kommt die frohe Botschaft der Sicherheit,
wenn ein Wanderer dem Bund des anvertrauten Gutes treu bleibt.

Ob dir Leid begegnet oder Ruhe, o Weiser,
schreib es keinem anderen zu, denn dies tut Gott.

In einer Werkstatt, zu der Verstand und Gelehrsamkeit keinen Zugang haben,
warum sollte ein schwaches Verständnis sich einmischen?

Spielmann, stimme die Weise an, denn niemand starb vor seiner Frist,
und wer dieses Lied nicht singt, der irrt.

Uns, die der Schmerz der Liebe und die Not des Katers töteten,
heilt entweder die Vereinigung mit dem Freund oder der klare Wein.

Das Leben ging für den Wein dahin, und Hafis verbrannte in der Liebe;
wo ist einer mit dem Atem Jesu, der uns wieder belebt?