Ghazal 189

طایر دولت اگر باز گذاری بکند
یار بازآید و با وصل، قراری بکند

دیده را دستگه در و گهر، گرچه نماند
بخورد خونی و تدبیر نثاری بکند

دوش گفتم: «بکند لعل لبش، چارهٔ من؟»
هاتف غیب، ندا داد که: «آری! بکند»

کس نیارد بر او دم زند از قصهٔ ما
مگرش باد صبا گوش، گذاری بکند

داده‌ام باز نظر را به تذروی، پرواز
بازخواند مگرش نقش و شکاری بکند

شهر، خالی‌ست ز عشاق؛ بود کز طرفی
مردی از خویش برون آید و کاری بکند

کو کریمی که ز بزم طربش، غم‌زده‌ای
جرعه‌ای درکشد و دفع خماری بکند؟

یا وفا، یا خبر وصل تو، یا مرگ رقیب
بود آیا که فلک، زین دو سه، کاری بکند؟

«حافظا»! گر نروی از در او، هم روزی
گذری بر سرت از گوشه کناری بکند

If the bird of fortune passes this way again,
the friend will return and come to terms with union.

Though the eye has no store of pearls and gems left,
it will drink blood and contrive something to scatter.

Last night I said: "Will the ruby of his lip cure me?"
The hidden voice called out: "Yes, it will."

No one dares breathe a word of our story to him,
unless the east wind should pass by his ear.

I have sent the falcon of my gaze flying after a pheasant;
perhaps its luck will call it back and it will make a catch.

The city is empty of lovers; may it be that from some side
a man steps out of himself and does a deed.

Where is a generous one from whose feast of joy a grief-stricken man
may drain a draught and drive off the hangover?

Either faithfulness, or news of union with you, or the rival's death:
will it be that the sky does one of these two or three things?

Hafez, if you do not leave his door, some day
he will pass over your head from some corner or other.