Ghazal 205

تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود
سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود

حلقهٔ پیر مغان از ازلم در گوش است
بر همانیم که بودیم و همان خواهد بود

بر سر تربت ما چون گذری همت خواه
که زیارتگه رندان جهان خواهد بود

برو ای زاهد خودبین که ز چشم من و تو
راز این پرده نهان است و نهان خواهد بود

ترک عاشق‌کش من مست برون رفت امروز
تا دگر خون که از دیده روان خواهد بود

چشمم آن دم که ز شوق تو نهد سر به لحد
تا دم صبح قیامت نگران خواهد بود

بخت حافظ گر از این گونه مدد خواهد کرد
زلف معشوقه به دست دگران خواهد بود

Tant qu'il y aura nom et trace de taverne et de vin,
notre tête sera poussière sur le chemin du vieux mage.

L'anneau du vieux mage est à mon oreille depuis l'éternité ;
nous sommes tels que nous étions, et il en sera ainsi.

Quand tu passeras près de notre tombe, demande une bénédiction,
car elle sera le lieu de pèlerinage des libertins du monde.

Va-t'en, ascète imbu de toi-même, car à mes yeux et aux tiens
le secret de ce voile est caché, et caché il restera.

Mon Turc tueur d'amants est sorti ivre aujourd'hui ;
de quels yeux encore le sang va-t-il couler ?

Mon œil, à l'instant où par désir de toi il posera la tête dans la tombe,
restera aux aguets jusqu'à l'aube de la résurrection.

Si la fortune de Hafez continue de l'aider de cette manière,
la chevelure de l'aimée sera aux mains des autres.