Gazal 20

روزه یک‌سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست
می ز خم‌خانه به‌جوش آمد و می‌ باید خواست

نوبهٔ زهدفروشان گران‌جان بگذشت
وقت رندی و طرب کردن رندان پیداست

چه ملامت بود آن را که چنین باده خورد؟
این چه عیب است بدین بی‌خردی؟ وین چه خطاست؟

باده‌نوشی که در او روی و ریایی نبود
بهتر از زهدفروشی که در او روی و ریاست

ما نه رندان ریاییم و حریفان نفاق
آن‌که او عالم سر است، بدین حال گواست

فرض ایزد بگزاریم و به کس بد نکنیم
وان چه گویند روا نیست، نگوییم رواست

چه شود گر من و تو چند قدح باده خوریم؟
باده از خون رزان است، نه از خون شماست

این چه عیب است کز آن عیب، خلل خواهد بود؟
ور بود نیز چه شد؟ مردم بی‌عیب کجاست؟

El ayuno pasó, llegó la fiesta y los corazones se alzaron;
el vino hierve en la bodega, y hay que pedir vino.

Pasó el turno de los pesados vendedores de devoción;
ha llegado el tiempo de que los rends se alegren.

¿Qué reproche cabe a quien bebe tal vino?
¿Qué defecto es este, qué necedad, qué yerro?

Un bebedor de vino en quien no hay fingimiento ni hipocresía
es mejor que un vendedor de devoción en quien los hay.

No somos rends hipócritas ni compañeros de la doblez;
Aquel que conoce lo oculto es testigo de ello.

Cumplimos lo que Dios manda y a nadie hacemos mal,
y lo que dicen que no es lícito no lo llamamos lícito.

¿Qué importa si tú y yo bebemos unas copas de vino?
El vino es la sangre de la vid; no es vuestra sangre.

¿Qué defecto es este para que de él venga daño?
Y si lo fuera, ¿qué? ¿Dónde está la persona sin defecto?