Ghazal 213

گوهر مخزن اسرار همان است که بود
حقهٔ مهر بدان مهر و نشان است که بود

عاشقان زمرهٔ ارباب امانت باشند
لاجرم چشم گهربار همان است که بود

از صبا پرس که ما را همه شب تا دم صبح
بوی زلف تو همان مونس جان است که بود

طالب لعل و گهر نیست وگرنه خورشید
هم‌چنان در عمل معدن و کان است که بود

کشتهٔ غمزهٔ خود را به زیارت دریاب
زانکه بیچاره همان دل‌نگران است که بود

رنگ خون دل ما را که نهان می‌داری
همچنان در لب لعل تو عیان است که بود

زلف هندوی تو گفتم که دگر ره نزند
سال‌ها رفت و بدان سیرت و سان است که بود

حافظا بازنما قصه خونابهٔ چشم
که بر این چشمه همان آب روان است که بود

Le joyau du trésor des secrets est le même qu'autrefois ;
le coffret de l'amour porte le même sceau et la même marque.

Les amants sont de la troupe des gardiens du dépôt ;
aussi l'œil qui répand des perles est-il le même qu'autrefois.

Demande au vent d'est : pour nous, toute la nuit jusqu'au souffle de l'aube,
le parfum de ta chevelure est le même compagnon de l'âme qu'autrefois.

Il n'y a pas de chercheur de rubis et de joyaux ; sinon le soleil
est toujours à l'œuvre dans la mine et la carrière, comme autrefois.

Viens rendre visite à celui qu'a tué ton œillade,
car le malheureux est aussi inquiet de cœur qu'autrefois.

La couleur du sang de notre cœur, que tu tiens cachée,
se voit toujours sur le rubis de ta lèvre, comme autrefois.

J'avais dit que ta boucle noire ne couperait plus la route ;
des années ont passé, et elle a la même nature et la même manière qu'autrefois.

Hafez, redis l'histoire des larmes de sang de l'œil,
car à cette source coule la même eau qu'autrefois.