Gazal 228

گر من از باغ تو یک میوه بچینم چه شود؟
پیش پایی به چراغ تو ببینم چه شود؟

یا رب اندر کنف سایهٔ آن سرو بلند
گر من سوخته یک دم بنشینم چه شود؟

آخر ای خاتم جمشید همایون آثار
گر فتد عکس تو بر نقش نگینم چه شود؟

واعظ شهر چو مهر ملک و شحنه گزید
من اگر مهر نگاری بگزینم چه شود؟

عقلم از خانه به در رفت، وگر می این است
دیدم از پیش که در خانهٔ دینم چه شود

صرف شد عمر گرانمایه به معشوقه و می
تا از آنم چه به پیش آید، از اینم چه شود؟

خواجه دانست که من عاشقم و هیچ نگفت
حافظ ار نیز بداند که چنینم چه شود؟

Si recojo una fruta de tu jardín, ¿qué pasa?
Si a la luz de tu lámpara veo dónde piso, ¿qué pasa?

Señor, al amparo de la sombra de aquel alto ciprés,
si yo, quemado, me siento un momento, ¿qué pasa?

Al fin, sello de Jamshid de augustas señales,
si tu reflejo cae sobre el grabado de mi sortija, ¿qué pasa?

Si el predicador de la ciudad eligió el amor del rey y del alguacil,
si yo elijo el amor de una hermosa, ¿qué pasa?

Mi razón se fue de casa, y si el vino es este,
ya vi de antemano lo que pasará en la casa de mi fe.

La vida preciosa se gastó en la amada y el vino;
veamos qué me viene de aquella y qué será de mí por este.

El señor supo que estoy enamorado y no dijo nada;
si Hafez también sabe que soy así, ¿qué pasa?