Ghazal 228

گر من از باغ تو یک میوه بچینم چه شود؟
پیش پایی به چراغ تو ببینم چه شود؟

یا رب اندر کنف سایهٔ آن سرو بلند
گر من سوخته یک دم بنشینم چه شود؟

آخر ای خاتم جمشید همایون آثار
گر فتد عکس تو بر نقش نگینم چه شود؟

واعظ شهر چو مهر ملک و شحنه گزید
من اگر مهر نگاری بگزینم چه شود؟

عقلم از خانه به در رفت، وگر می این است
دیدم از پیش که در خانهٔ دینم چه شود

صرف شد عمر گرانمایه به معشوقه و می
تا از آنم چه به پیش آید، از اینم چه شود؟

خواجه دانست که من عاشقم و هیچ نگفت
حافظ ار نیز بداند که چنینم چه شود؟

Se colgo un frutto dal tuo giardino, che importa?
Se alla tua lampada vedo dove metto il piede, che importa?

Signore, al riparo dell'ombra di quell'alto cipresso,
se io, bruciato, siedo un momento, che importa?

Infine, o sigillo di Jamshid dai segni augusti,
se il tuo riflesso cade sull'incisione del mio castone, che importa?

Poiché il predicatore della città ha scelto l'amore del re e del capo delle guardie,
se io scelgo l'amore di una bella, che importa?

La mia ragione è uscita di casa, e se il vino è questo,
ho visto in anticipo che cosa accadrà nella casa della mia fede.

La vita preziosa si è spesa per l'amata e il vino;
vediamo che cosa mi verrà dall'una e che ne sarà di me per l'altro.

Il signore ha saputo che sono innamorato e non ha detto nulla;
se anche Hafez sa che sono così, che importa?