Ghasel 241

معاشران ز حریف شبانه یاد آرید
حقوق بندگی مخلصانه یاد آرید

به وقت سرخوشی از آه و ناله عشاق
به صوت و نغمهٔ چنگ و چغانه یاد آرید

چو لطف باده کند جلوه در رخ ساقی
ز عاشقان به سرود و ترانه یاد آرید

چو در میان مراد آورید دست امید
ز عهد صحبت ما در میانه یاد آرید

سمند دولت اگر چند سرکشیده رود
ز همرهان به سر تازیانه یاد آرید

نمی‌خورید زمانی غم وفاداران
ز بی‌وفایی دور زمانه یاد آرید

به وجه مرحمت ای ساکنان صدر جلال
ز روی حافظ و این آستانه یاد آرید

Gefährten, gedenkt des Kameraden eurer Nächte;
gedenkt dessen, was aufrichtigem Dienst gebührt.

Zur Stunde der Heiterkeit gedenkt der Seufzer und Klagen der Liebenden
beim Klang und bei der Weise von Harfe und Rassel.

Wenn die Anmut des Weins sich im Gesicht des Schenken zeigt,
gedenkt der Liebenden mit Lied und Gesang.

Wenn ihr die Hand der Hoffnung um die Taille eures Wunsches legt,
gedenkt untereinander der Zeit unserer Gemeinschaft.

Mag das Ross des Glücks auch noch so störrisch laufen,
gedenkt der Weggefährten mit der Spitze der Peitsche.

Ihr sorgt euch keinen Augenblick um die Treuen;
gedenkt der Treulosigkeit des Laufs der Zeit.

Aus Barmherzigkeit, o ihr Bewohner des Ehrensitzes der Herrlichkeit,
gedenkt des Gesichts des Hafis und dieser Schwelle.