Ghasel 244

معاشران! گره از زلف یار باز کنید
شبی خوش‌ است بدین قصه‌اش دراز کنید

حضور خلوت انس است و دوستان جمعند
و ان یکاد بخوانید و در فراز کنید

رباب و چنگ به بانگ بلند می‌گویند
«که گوش هوش به پیغام اهل راز کنید»

به جان دوست که غم پرده بر شما ندرد
گر اعتماد بر الطاف کارساز کنید

میان عاشق و معشوق فرق بسیار است
چو یار ناز نماید، شما نیاز کنید

نخست موعظهٔ پیر صحبت این حرف است
که «از مصاحب ناجنس احتراز کنید»

هر آن کسی که در این حلقه نیست زنده به عشق
بر او نمرده، به فتوای من نماز کنید

وگر طلب کند انعامی از شما حافظ
حوالتش به لب یار دل‌نواز کنید

Gefährten, löst den Knoten aus der Locke des Freundes;
es ist eine schöne Nacht: Macht sie mit dieser Geschichte lang.

Es ist die Stunde vertrauter Zurückgezogenheit, und die Freunde sind versammelt;
sprecht den Vers gegen den bösen Blick und schließt die Tür.

Rebab und Harfe sagen mit lauter Stimme:
«Leiht das Ohr des Verstandes der Botschaft der Eingeweihten.»

Beim Leben des Freundes, der Kummer zerreißt euren Schleier nicht,
wenn ihr auf die Güte dessen vertraut, der alles fügt.

Zwischen Liebendem und Geliebtem ist der Unterschied groß;
zeigt der Freund Stolz, so zeigt ihr euer Bedürfen.

Der erste Rat des Alten der Runde ist dieses Wort:
«Meidet den Gefährten, der nicht von eurer Art ist.»

Wer in diesem Kreis nicht durch die Liebe lebendig ist,
über den sprecht, obwohl er nicht gestorben ist, nach meinem Rechtsspruch das Totengebet.

Und wenn Hafis von euch eine Gabe verlangt,
so verweist ihn an die Lippe des herztröstenden Freundes.