Ghazal 251

شب وصل است و طی شد نامهٔ هجر
«سلام فیه حتی مطلع الفجر»

دلا در عاشقی ثابت‌قدم باش
که در این ره نباشد کار بی‌اجر

من از رندی نخواهم کرد توبه
و لو آذیتني بالهجر و الحجر

برآی ای صبح روشن‌دل خدا را
که بس تاریک می‌بینم شب هجر

دلم رفت و ندیدم روی دل‌دار
فغان از این تطاول، آه از این زجر

وفا خواهی، جفاکش باش حافظ
فان الربح و الخسران في التجر

C'est la nuit de l'union, et la lettre de la séparation est repliée ;
« Elle est paix, jusqu'au lever de l'aube. »

Ô cœur, sois ferme dans l'amour,
car sur ce chemin il n'est pas d'œuvre sans récompense.

Je ne me repentirai pas d'être libertin,
dusses-tu me tourmenter par l'exil et par les pierres.

Lève-toi, ô matin au cœur clair, pour l'amour de Dieu,
car je trouve bien sombre la nuit de la séparation.

Mon cœur s'en est allé et je n'ai pas vu le visage de celui qui le tient ;
hélas, cette tyrannie ! hélas, ce tourment !

Si tu veux la fidélité, supporte la cruauté, Hafez,
car dans le commerce il y a le gain et la perte.