Ghazal 256

نصیحتی کنمت بشنو و بهانه مگیر
هر آنچه ناصح مشفق بگویدت بپذیر

ز وصل روی جوانان تمتعی بردار
که در کمینگه عمر است مکر عالم پیر

نعیم هر دو جهان پیش عاشقان بجوی
که این متاع قلیل است و آن عطای کثیر

معاشری خوش و رودی بساز می‌خواهم
که درد خویش بگویم به نالهٔ بم و زیر

بر آن سرم که ننوشم می و گنه نکنم
اگر موافق تدبیر من شود تقدیر

چو قسمت ازلی بی‌حضور ما کردند
گر اندکی نه به وفق رضاست خرده مگیر

چو لاله در قدحم ریز ساقیا می و مشک
که نقش خال نگارم نمی‌رود ز ضمیر

بیار ساغر در خوشاب ای ساقی
حسود گو کرم آصفی ببین و بمیر

به عزم توبه نهادم قدح ز کف صد بار
ولی کرشمهٔ ساقی نمی‌کند تقصیر

می دوساله و محبوب چارده ساله
همین بس است مرا صحبت صغیر و کبیر

دل رمیدهٔ ما را که پیش می‌گیرد؟
خبر دهید به مجنون خسته از زنجیر

حدیث توبه در این بزمگه مگو حافظ
که ساقیان کمان ابرویت زنند به تیر

Je vais te donner un conseil ; écoute et ne cherche pas d'excuse :
accepte tout ce que te dit le conseiller bienveillant.

Jouis de l'union avec le visage des jeunes gens,
car la ruse du vieux monde guette la vie en embuscade.

Aux yeux des amants, la félicité des deux mondes vaut un grain d'orge,
car ceci est marchandise mince et cela un don abondant.

Je veux un compagnon agréable et un luth bien accordé,
pour dire ma douleur à la plainte des graves et des aigus.

J'ai résolu de ne pas boire de vin et de ne pas pécher,
si le destin s'accorde à mon dessein.

Puisque le partage éternel s'est fait sans que nous soyons présents,
si un peu n'est pas selon ton gré, ne chicane pas.

Échanson, verse dans ma coupe, comme dans la tulipe, vin et musc,
car l'image du grain de beauté de mon aimée ne quitte pas mon esprit.

Apporte la coupe de perle éclatante, ô échanson ;
dis à l'envieux : « Vois la générosité du vizir, et meurs. »

Résolu au repentir, j'ai cent fois posé la coupe,
mais l'œillade de l'échanson ne relâche rien.

Un vin de deux ans et une aimée de quatorze ans :
voilà qui me suffit comme compagnie des petits et des grands.

Qui retiendra notre cœur en fuite ?
Faites savoir qu'un Majnoun a rompu sa chaîne.

Ne parle pas de repentir dans ce lieu de festin, Hafez,
car les échansons aux sourcils en arc te perceront de flèches.