Ghazal 273

اگر رفیق شفیقی، درست پیمان باش
حریف خانه و گرمابه و گلستان باش

شکنج زلف پریشان به دست باد مده
مگو که خاطر عشاق، گو پریشان باش

گرت هواست که با خضر هم‌نشین باشی
نهان ز چشم سکندر چو آب حیوان باش

زبور عشق نوازی نه کار هر مرغی است
بیا و نوگل این بلبل غزل‌خوان باش

طریق خدمت و آیین بندگی کردن
خدای را که رها کن به ما و سلطان باش

دگر به صید حرم تیغ برمکش، زنهار
وز آن که با دل ما کرده‌ای پشیمان باش

تو شمع انجمنی، یک‌زبان و یک‌دل شو
خیال و کوشش پروانه بین و خندان باش

کمال دل‌بری و حسن در نظربازی است
به شیوهٔ نظر، از نادران دوران باش

خموش حافظ و از جور یار ناله مکن
تو را که گفت که در روی خوب، حیران باش؟

Si tu es un compagnon bienveillant, sois fidèle à ta parole ;
sois le compagnon de la maison, du bain et de la roseraie.

Ne livre pas les plis de ta chevelure défaite à la main du vent ;
ne dis pas : « Que l'esprit des amants soit défait. »

Si tu désires être le compagnon de Khizr,
sois caché aux yeux d'Alexandre, comme l'eau de la vie.

Jouer les psaumes de l'amour n'est pas l'affaire de tout oiseau ;
viens, et sois la rose nouvelle de ce rossignol chanteur de ghazals.

La voie du service et la règle de la servitude,
pour l'amour de Dieu, laisse-les-nous, et sois le sultan.

Ne tire plus le sabre sur le gibier du sanctuaire, prends garde,
et repens-toi de ce que tu as fait à notre cœur.

Tu es la bougie de l'assemblée : n'aie qu'une langue et qu'un cœur ;
vois le rêve et l'effort du papillon, et souris.

La perfection de la beauté et de l'art de ravir les cœurs est dans le jeu des regards ;
dans l'art du regard, sois l'une des raretés de ce temps.

Tais-toi, Hafez, et ne te plains pas de la tyrannie de l'ami ;
qui t'a dit de rester ébloui devant un beau visage ?