Ghazal 276

باغبان گر پنج‌روزی صحبت گل بایدش
بر جفای خار هجران صبر بلبل بایدش

ای دل اندر بند زلفش از پریشانی منال
مرغ زیرک چون به دام افتد تحمل بایدش

رند عالم‌سوز را با مصلحت‌بینی چه‌کار؟
کار ملک است آن که تدبیر و تأمل بایدش

تکیه بر تقوی و دانش در طریقت کافری‌ست
راهرو گر صد هنر دارد توکل بایدش

با چنین زلف و رخش بادا نظربازی حرام
هر که روی یاسمین و جعد سنبل بایدش

نازها زان نرگس مستانه‌اش باید کشید
این دل شوریده تا آن جعد و کاکل بایدش

ساقیا در گردش ساغر تعلل تا به چند؟
دور چون با عاشقان افتد تسلسل بایدش

کیست حافظ تا ننوشد باده بی‌آواز رود؟
عاشق مسکین چرا چندین تجمل بایدش؟

If the gardener wants the company of the rose for five days,
he needs the nightingale's patience with the cruelty of the thorn of separation.

O heart, in the bond of his tress do not lament your distraction;
the shrewd bird, once it has fallen into the snare, needs to endure.

What has the rend who sets the world on fire to do with prudence?
It is the business of the kingdom that needs planning and reflection.

On the Path, to lean on piety and learning is unbelief;
the wayfarer, though he have a hundred skills, needs trust in God.

With such a tress and such a face, may the play of glances be forbidden
to anyone who still needs the face of the jasmine and the curl of the hyacinth.

The airs of that drunken narcissus of his have to be borne,
as long as this distracted heart needs that curl and that forelock.

Cupbearer, how long will you delay the passing of the cup?
When the round comes to the lovers, it needs to be unbroken.

Who is Hafez, that he should not drink wine without the sound of the lute?
Why should a poor lover need so much luxury?