Ghazal 292

قسم به حشمت و جاه و جلال شاه شجاع
که نیست با کسم از بهر مال و جاه نزاع

شراب خانگیم بس می مغانه بیار
حریف باده رسید ای رفیق توبه وداع

خدای را به می‌ام شست و شوی خرقه کنید
که من نمی‌شنوم بوی خیر از این اوضاع

ببین که رقص‌کنان می‌رود به نالهٔ چنگ
کسی که رخصه نفرمودی استماع سماع

به عاشقان نظری کن به شکر این نعمت
که من غلام مطیعم، تو پادشاه مطاع

به فیض جرعهٔ جام تو تشنه‌ایم، ولی
نمی‌کنیم دلیری نمی‌دهیم صداع

جبین و چهرهٔ حافظ خدا جدا مکناد
ز خاک بارگه کبریای شاه شجاع

Je jure par la pompe, le rang et la gloire de Shah Shoja
que je n'ai de querelle avec personne pour la richesse et le rang.

Le vin de la maison me suffit ; apporte le vin des mages.
Le compagnon de la coupe est arrivé : ami, adieu au repentir.

Pour l'amour de Dieu, lavez mon froc avec du vin,
car je ne sens aucun parfum de bien dans cet état de choses.

Vois comme il s'en va dansant à la plainte de la harpe,
celui qui ne permettait pas même d'écouter la musique.

Jette un regard sur les amants, en remerciement de ce bienfait :
je suis un esclave obéissant, et toi un roi obéi.

Nous avons soif du don d'une gorgée de ta coupe, mais
nous n'osons pas, et nous n'importunons pas.

Que Dieu ne sépare jamais le front et le visage de Hafez
de la poussière de la cour de la grandeur de Shah Shoja.