Ghasel 309

عشقبازی و جوانی و شراب لعل‌فام
مجلس انس و حریف همدم و شرب مدام

ساقی شکردهان و مطرب شیرین‌سخن
همنشینی نیک‌کردار و ندیمی نیک‌نام

شاهدی از لطف و پاکی رشک آب زندگی
دلبری در حسن و خوبی غیرت ماه تمام

بزم‌گاهی دل‌نشان، چون قصر فردوس برین
گلشنی پیرامنش چون روضهٔ دارالسلام

صف‌نشینان نیک‌خواه و پیشکاران باادب
دوست‌داران صاحب‌اسرار و حریفان دوست‌کام

بادهٔ گلرنگ تلخ تیز خوش‌خوار سبک
نقلش از لعل نگار و نقلش از یاقوت خام

غمزهٔ ساقی به یغمای خرد آهخته تیغ
زلف جانان از برای صید دل گسترده‌دام

نکته‌دانی بذله‌گو چون حافظ شیرین‌‌سخن
بخشش‌آموزی جهان‌افروز چون حاجی قوام

هر که این عشرت نخواهد خوش‌دلی بر وی تباه
وان که این مجلس نجوید زندگی بر وی حرام

Liebesspiel und Jugend und rubinfarbener Wein;
eine vertraute Runde, ein gleichgesinnter Gefährte und Trinken ohne Ende.

Ein Schenke mit zuckersüßem Mund und ein Spielmann mit süßer Rede;
ein Gefährte von guten Taten und ein Tischgenosse von gutem Namen.

Eine Schöne, die an Anmut und Reinheit den Neid des Lebenswassers erregt;
ein Herzensräuber, dessen Schönheit den Vollmond eifersüchtig macht.

Ein herzerfreuender Ort des Gelages wie der Palast des höchsten Paradieses;
ein Rosengarten ringsum wie der Garten der Wohnstatt des Friedens.

In Reihen Sitzende voller Wohlwollen und Aufwärter voller Anstand;
Freunde, die Geheimnisse wahren, und Gefährten, die Freunden Gutes wünschen.

Rosenfarbener Wein, bitter, scharf, angenehm zu trinken und leicht;
sein Naschwerk vom Rubin der Geliebten, sein Gespräch vom rohen Rubin.

Der Blick des Schenken mit gezücktem Schwert, den Verstand zu plündern;
die Locke der Geliebten als Falle ausgelegt, das Herz zu jagen.

Ein Feinsinniger voller Witz wie der süßredende Hafis;
ein Lehrer des Schenkens, der die Welt erleuchtet, wie Hadschi Qawam.

Wer diese Freude nicht will, dem sei der Frohsinn verdorben;
und wer diese Runde nicht sucht, dem sei das Leben verwehrt.