Ghazal 336: Where is the good news of union with you, that I may rise up out of life itself?

مژدهٔ وصل تو کو کز سر جان برخیزم
طایر قدسم و از دام جهان برخیزم

به ولای تو که گر بندهٔ خویشم خوانی
از سر خواجگی کون و مکان برخیزم

یا رب از ابر هدایت برسان بارانی
پیشتر زان که چو گردی ز میان برخیزم

بر سر تربت من با می و مطرب بنشین
تا به بویت ز لحد رقص کنان برخیزم

خیز و بالا بنما ای بت شیرین حرکات
کز سر جان و جهان دست فشان برخیزم

گرچه پیرم تو شبی تنگ در آغوشم کش
تا سحرگه ز کنار تو جوان برخیزم

روز مرگم نفسی مهلت دیدار بده
تا چو حافظ ز سر جان و جهان برخیزم

Where is the good news of union with you, that I may rise up out of life itself?
I am a bird of holiness, and I will rise up out of the snare of the world.

By my devotion to you, if you call me your slave,
I will rise above the lordship of all that exists.

O Lord, send down a rain from the cloud of guidance,
before I rise up like dust and am gone.

Sit at the head of my grave with wine and with a minstrel,
so that at your scent I may rise up dancing from the tomb.

Rise and show your stature, O idol of sweet movements,
so that I may rise up, waving my hands, out of life and the world.

Though I am old, hold me tight in your arms for one night,
so that at dawn I may rise up from your side young.

On the day of my death grant me a moment's respite to see you,
so that, like Hafez, I may rise up out of life and the world.