Ghazal 336

مژدهٔ وصل تو کو کز سر جان برخیزم
طایر قدسم و از دام جهان برخیزم

به ولای تو که گر بندهٔ خویشم خوانی
از سر خواجگی کون و مکان برخیزم

یا رب از ابر هدایت برسان بارانی
پیشتر زان که چو گردی ز میان برخیزم

بر سر تربت من با می و مطرب بنشین
تا به بویت ز لحد رقص کنان برخیزم

خیز و بالا بنما ای بت شیرین حرکات
کز سر جان و جهان دست فشان برخیزم

گرچه پیرم تو شبی تنگ در آغوشم کش
تا سحرگه ز کنار تو جوان برخیزم

روز مرگم نفسی مهلت دیدار بده
تا چو حافظ ز سر جان و جهان برخیزم

Où est la bonne nouvelle de ton union, que je me lève de la vie même ?
Je suis un oiseau de sainteté, et je me lèverai du piège du monde.

Par mon attachement à toi, si tu m'appelles ton esclave,
je me lèverai au-dessus de la seigneurie de tout ce qui existe.

Seigneur, fais venir une pluie du nuage de la guidance,
avant que je ne me lève comme la poussière et ne disparaisse.

Assieds-toi à la tête de ma tombe avec du vin et un ménestrel,
afin qu'à ton parfum je me lève en dansant du sépulcre.

Lève-toi et montre ta taille, ô idole aux doux mouvements,
afin que je me lève, battant des mains, de la vie et du monde.

Bien que je sois vieux, serre-moi une nuit dans tes bras,
afin qu'à l'aube je me lève jeune d'auprès de toi.

Au jour de ma mort, accorde-moi un instant le délai de te voir,
afin que, comme Hafez, je me lève de la vie et du monde.