Ghazal 363

دردم از یار است و درمان نیز هم
دل فدای او شد و جان نیز هم

این که می‌گویند آن خوشتر ز حسن
یار ما این دارد و آن نیز هم

یاد باد آن کاو به قصد خون ما
عهد را بشکست و پیمان نیز هم

دوستان در پرده می‌گویم سخن
گفته خواهد شد به دستان نیز هم

چون سر آمد دولت شب‌های وصل
بگذرد ایام هجران نیز هم

هر دو عالم یک فروغ روی اوست
گفتمت پیدا و پنهان نیز هم

اعتمادی نیست بر کار جهان
بلکه بر گردون گردان نیز هم

عاشق از قاضی نترسد می بیار
بلکه از یرغوی دیوان نیز هم

محتسب داند که حافظ عاشق است
و آصف ملک سلیمان نیز هم

Il mio dolore viene dall'amico, e il rimedio anche;
il mio cuore gli è stato offerto, e l'anima anche.

Ciò che chiamano «quel che è più dolce della bellezza»,
il nostro amico ha questo, e quello anche.

Sia ricordato colui che, mirando al nostro sangue,
ruppe il patto, e la promessa anche.

Amici, dico queste parole dietro il velo;
saranno dette nelle favole anche.

Poiché è finita la fortuna delle notti d'unione,
passeranno i giorni di separazione anche.

I due mondi sono un solo bagliore del suo volto;
te l'ho detto apertamente, e in segreto anche.

Non c'è da fidarsi delle faccende del mondo,
e nemmeno della sfera che gira.

L'amante non teme il giudice; porta il vino,
e nemmeno l'inquisizione del tribunale.

Il censore sa che Hafez è innamorato,
e il visir del regno di Salomone lo sa anche.