Ghazal 378

ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیم
جامهٔ کس سیه و دلق خود ازرق نکنیم

عیب درویش و توانگر به کم و بیش بد است
کار بد مصلحت آن است که مطلق نکنیم

رقم مغلطه بر دفتر دانش نزنیم
سر حق بر ورق شعبده ملحق نکنیم

شاه اگر جرعهٔ رندان نه به حرمت نوشد
التفاتش به می صاف مروق نکنیم

خوش برانیم جهان در نظر راهروان
فکر اسب سیه و زین مغرق نکنیم

آسمان کشتی ارباب هنر می‌شکند
تکیه آن به که بر این بحر معلق نکنیم

گر بدی گفت حسودی و رفیقی رنجید
گو «تو خوش باش که ما گوش به احمق نکنیم»

حافظ ار خصم خطا گفت، نگیریم بر او
ور به حق گفت، جدل با سخن حق نکنیم

Nous ne disons pas de mal et ne penchons pas vers l'injuste ;
nous ne noircissons l'habit de personne et ne teignons pas notre froc en bleu.

Blâmer le pauvre ou le riche pour le moins ou le plus est mauvais ;
le parti sage est de ne faire aucun mal du tout.

Nous ne traçons pas le chiffre du sophisme sur le cahier du savoir ;
nous ne joignons pas le secret de la Vérité à la page de la jonglerie.

Si le roi ne boit pas avec respect la gorgée des libertins,
nous ne prêterons pas attention à son vin clair et filtré.

Parcourons le monde de bonne grâce sous le regard des cheminants,
sans songer à un cheval noir ni à une selle ouvragée d'or.

Le ciel brise le navire des maîtres du talent ;
mieux vaut ne pas nous appuyer sur cette mer suspendue.

Si un envieux a dit du mal et qu'un ami s'en est blessé,
dis-lui : « Sois tranquille, car nous n'écoutons pas un sot. »

Hafez, si l'ennemi a dit faux, nous ne lui en tiendrons pas rigueur ;
et s'il a dit vrai, nous ne disputerons pas contre une parole vraie.