Ghazal 381

گرچه ما بندگان پادشهیم
پادشاهان ملک صبحگهیم

گنج در آستین و کیسه تهی
جام گیتی‌نما و خاک رهیم

هوشیار حضور و مست غرور
بحر توحید و غرقهٔ گنهیم

شاهد بخت چون کرشمه کند
ماش آیینه‌ رخ چو مهیم

شاه بیدار بخت را هر شب
ما نگهبان افسر و کلهیم

گو غنیمت شمار صحبت ما
که تو در خواب و ما به دیده گهیم

شاه منصور واقف است که ما
روی همت به هر کجا که نهیم

دشمنان را ز خون کفن سازیم
دوستان را قبای فتح دهیم

رنگ تزویر پیش ما نبود
شیر سرخیم و افعی سیهیم

وام حافظ بگو که بازدهند
کرده‌ای اعتراف و ما گوهیم

Bien que nous soyons les serviteurs du roi,
nous sommes les rois du royaume de l'aube.

Un trésor dans la manche et la bourse vide,
nous sommes la coupe qui montre le monde et la poussière du chemin.

Sobres dans la Présence et ivres d'orgueil,
nous sommes la mer de l'unité et noyés dans le péché.

Quand la belle nommée fortune fait ses œillades,
nous sommes le miroir de son visage de lune.

Pour le roi à la fortune éveillée, chaque nuit
nous sommes les gardiens de sa couronne et de son bonnet.

Dis-lui de tenir notre compagnie pour une aubaine,
car tu dors, et nous sommes au poste de guet.

Shah Mansour sait bien que nous,
où que nous tournions le visage de notre ardeur,

Faisons aux ennemis un linceul de sang
et donnons aux amis la robe de la victoire.

La couleur de la feinte n'a pas cours chez nous ;
nous sommes le lion rouge et le serpent noir.

Dis qu'on rende à Hafez ce qui lui est dû ;
tu l'as reconnu, et nous sommes témoins.