Ghazal 396

صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن
دور فلک درنگ ندارد شتاب کن

زان پیش‌تر که عالم فانی شود خراب
ما را ز جام بادهٔ گلگون خراب کن

خورشید می ز مشرق ساغر طلوع کرد
گر برگ عیش می‌طلبی ترک خواب کن

روزی که چرخ از گل ما کوزه‌ها کند
زنهار کاسهٔ سر ما پرشراب کن

ما مرد زهد و توبه و طامات نیستیم
با ما به جام باده صافی خطاب کن

کار صواب، باده پرستی‌ست حافظا
برخیز و عزم جزم به کار صواب کن

C'est le matin, échanson : remplis une coupe de vin.
Le tour du ciel ne s'attarde pas : hâte-toi.

Avant que ce monde périssable ne tombe en ruine,
ruine-nous d'une coupe de vin couleur de rose.

Le soleil du vin s'est levé à l'orient de la coupe ;
si tu cherches de quoi te réjouir, renonce au sommeil.

Le jour où la roue fera des cruches de notre argile,
prends garde de remplir de vin la coupe de notre crâne.

Nous ne sommes pas hommes d'ascèse, de repentir et de vains discours ;
adresse-toi à nous avec une coupe de vin clair.

L'œuvre juste est l'adoration du vin, Hafez ;
lève-toi et prends la ferme résolution de l'œuvre juste.