Ghasel 39

باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است؟
شمشاد خانه‌پرور ما از که کمتر است؟

ای نازنین‌پسر، تو چه مذهب گرفته‌ای؟
کت خون ما حلال‌تر از شیر مادر است

چون نقش غم ز دور ببینی شراب خواه
تشخیص کرده‌ایم و مداوا مقرر است

از آستان پیر مغان، سر چرا کشیم؟
دولت در آن سرا و گشایش در آن در است

یک قصه بیش نیست غم عشق، وین عجب
کز هر زبان که می‌شنوم، نامکرر است

دی وعده داد وصلم و در سر شراب داشت
امروز تا چه گوید و بازش چه در سر است

شیراز و آب رکنی و این باد خوش نسیم
عیبش مکن که خال رخ هفت کشور است

فرق است از آب خضر که ظلمات جای او است
تا آب ما که منبعش الله اکبر است

ما آبروی فقر و قناعت نمی‌بریم
با پادشه بگوی که روزی مقدر است

حافظ چه طرفه شاخ نباتیست کلک تو
کش میوه دلپذیرتر از شهد و شکر است

Was braucht mein Garten Zypresse und Pinie?
Ist unser im Haus gezogener Buchsbaum geringer als irgendwer?

O zarter Jüngling, welches Bekenntnis hast du angenommen,
dass unser Blut dir erlaubter ist als Muttermilch?

Siehst du von fern die Gestalt des Kummers, so verlange Wein;
wir haben die Diagnose gestellt, und die Heilung steht fest.

Warum sollten wir den Kopf von der Schwelle des Magiermeisters ziehen?
Das Glück ist in jenem Haus und die Lösung an jener Tür.

Nur eine Geschichte ist der Liebeskummer, und das Wunder ist,
dass sie aus jedem Mund, aus dem ich sie höre, nie dieselbe ist.

Gestern versprach er mir Vereinigung und hatte Wein im Kopf;
mal sehen, was er heute sagt und was er wieder im Kopf hat.

Schiras, das Wasser von Rokni und dieser süß duftende Wind:
tadle es nicht, denn es ist das Schönheitsmal auf der Wange der sieben Länder.

Ein Unterschied ist zwischen Chidrs Wasser, dessen Ort die Finsternis ist,
und unserem Wasser, dessen Quelle Allahu Akbar ist.

Wir verschleudern die Ehre der Armut und Genügsamkeit nicht;
sag dem König, dass das tägliche Brot zugeteilt ist.

Hafis, was für ein seltener Kandiszweig ist deine Feder,
deren Frucht angenehmer ist als Honig und Zucker.