Ghasel 402

نکته‌ای دلکش بگویم خال آن مه‌رو ببین
عقل و جان را بستهٔ زنجیر آن گیسو ببین

عیب دل کردم که وحشی‌وضع و هرجایی مباش
گفت چشم شیرگیر و غنج آن آهو ببین

حلقهٔ زلفش تماشاخانهٔ باد صباست
جان صد صاحب‌دل آن جا بستهٔ یک مو ببین

عابدان آفتاب از دلبر ما غافل‌اند
ای ملامت‌گو خدا را رو مبین آن رو ببین

زلف دل‌دزدش صبا را بند بر گردن نهاد
با هواداران ره رو حیلهٔ هندو ببین

این‌که من در جست‌وجوی او ز خود فارغ شدم
کس ندیده‌ست و نبیند مثلش از هر سو ببین

حافظ ار در گوشهٔ محراب می‌نالد رواست
ای نصیحت‌گو خدا را آن خم ابرو ببین

از مراد شاه منصور ای فلک سر برمتاب
تیزی شمشیر بنگر قوت بازو ببین

Ich sage dir etwas Reizendes: Sieh das Mal jenes Mondgesichts;
sieh Verstand und Seele an die Kette jenes Haars gebunden.

Ich tadelte das Herz: Sei nicht so wild und unstet.
Es sagte: Sieh das löwenfangende Auge und die Koketterie jener Gazelle.

Der Ring seiner Locke ist das Lusthaus des Ostwinds;
sieh dort die Seelen von hundert Herzensmenschen an ein einziges Haar gebunden.

Die Anbeter der Sonne wissen nichts von unserem Herzensräuber;
du Tadler, um Gottes willen, sieh nicht auf das Gesicht: Sieh jenes Gesicht an.

Seine herzraubende Locke legte dem Ostwind eine Fessel um den Hals;
sieh die List des Hindu gegen die, die als seine Anhänger den Weg gehen.

Dass ich auf der Suche nach ihm von mir selbst frei wurde:
Niemand sah oder wird seinesgleichen sehen; sieh nach allen Seiten.

Wenn Hafis im Winkel der Gebetsnische klagt, ist es recht;
du Ratgeber, um Gottes willen, sieh die Krümmung jener Braue.

O Himmel, wende den Kopf nicht ab vom Wunsch des Schah Mansur;
schau die Schärfe seines Schwerts, sieh die Kraft seines Arms.