Ghasel 421

در سرای مغان رفته بود و آب‌زده
نشسته پیر و صلایی به شیخ و شاب زده

سبوکشان همه در بندگیش بسته کمر
ولی ز ترک کله چتر بر سحاب زده

شعاع جام و قدح نور ماه پوشیده
عذار مغ‌بچگان راه آفتاب زده

عروس بخت در آن حجله با هزاران ناز
شکسته کسمه و بر برگ گل، گلاب زده

گرفته ساغر عشرت فرشتهٔ رحمت
ز جرعه بر رخ حور و پری گلاب زده

ز شور و عربدهٔ شاهدان شیرین‌کار
شکر شکسته، سمن ریخته، رباب زده

سلام کردم و با من به روی خندان گفت
که ای خمارکش مفلس شراب‌زده

که این کند که تو کردی به ضعف همت و رای؟
ز گنج‌خانه شده خیمه بر خراب زده

وصال دولت بیدار ترسمت ندهند
که خفته‌ای تو در آغوش بخت خواب‌زده

بیا به میکده حافظ که بر تو عرضه کنم
هزار صف ز دعاهای مستجاب‌ زده

فلک جنیبه‌کش شاه نصرت‌الدین است
بیا ببین ملکش دست در رکاب زده

خرد که ملهم غیب است بهر کسب شرف
ز بام عرش صدش بوسه بر جناب زده

Die Tür des Hauses der Magier war gefegt und besprengt;
der Alte saß da und hatte Greis und Jüngling den Willkommensruf zugerufen.

Die Krugträger hatten sich alle in seinem Dienst gegürtet,
doch mit dem Scheitel ihrer Mützen einen Schirm über den Wolken aufgespannt.

Der Schein von Becher und Pokal hatte das Mondlicht verdeckt;
die Wangen der Magierknaben hatten der Sonne den Weg abgeschnitten.

Die Braut des Glücks hatte in jenem Brautgemach mit tausend Zierereien
ihre Schmachtlocke gekräuselt und Rosenwasser auf das Rosenblatt gesprengt.

Der Engel der Barmherzigkeit hatte den Becher der Freude genommen
und vom Schluck Rosenwasser auf das Gesicht von Huri und Fee gesprengt.

Vom Lärm und Getümmel der lieblich handelnden Schönen
war Zucker zerbrochen, Jasmin gestreut, die Rebab gespielt.

Ich grüßte, und mit lachendem Gesicht sagte er zu mir:
»O du Katergeplagter, Mittelloser, vom Wein Geschlagener,

wer tut, was du getan hast, aus Schwäche des Willens und Urteils?
Du hast das Schatzhaus verlassen und dein Zelt auf einer Ruine aufgeschlagen.

Ich fürchte, man gewährt dir die Vereinigung mit dem wachen Glück nicht,
denn du schläfst in den Armen eines schlaftrunkenen Geschicks.

Komm in die Schenke, Hafis, damit ich dir
tausend aufgestellte Reihen erhörter Gebete zeige.«

Der Himmel führt das Handpferd des Schah Nosrat al-Din;
komm und sieh den Engel, die Hand am Steigbügel.

Die Vernunft, vom Verborgenen eingegeben, hat, um Ehre zu erwerben,
vom Dach des Thrones hundert Küsse auf seine Schwelle gedrückt.