Ghasel 439

دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی
کز عکس روی او شب هجران سر آمدی

تعبیر رفت «یار سفرکرده می‌رسد»
ای کاج هر چه زودتر از در درآمدی

ذکرش به خیر ساقی فرخنده‌فال من
کز در مدام با قدح و ساغر آمدی

خوش بودی ار به خواب بدیدی دیار خویش
تا یاد صحبتش سوی ما رهبر آمدی

فیض ازل به زور و زر ار آمدی به دست
آب خضر نصیبه اسکندر آمدی

آن عهد یاد باد که از بام و در مرا
هر دم پیام یار و خط دلبر آمدی

کی یافتی رقیب تو چندین مجال ظلم؟
مظلومی ار شبی به در داور آمدی

خامان ره نرفته چه دانند ذوق عشق
دریادلی بجوی دلیری سرآمدی

آن کو تو را به سنگ‌دلی کرد رهنمون
ای کاشکی که پاش به سنگی برآمدی

گر دیگری به شیوهٔ حافظ زدی رقم
مقبول طبع شاه هنرپرور آمدی

Ich sah gestern Nacht im Traum, dass ein Mond aufging,
durch dessen Widerschein die Nacht der Trennung zu Ende ging.

Die Deutung lautete: »Der verreiste Freund kommt zurück.«
Ach, träte er doch so bald wie möglich zur Tür herein.

Gesegnet sei das Andenken meines glückverheißenden Schenken,
der stets mit Pokal und Becher zur Tür hereinkam.

Gut wäre es, wenn er im Traum sein eigenes Land sähe,
damit die Erinnerung an seine Gesellschaft ihn zu uns führte.

Wäre die Gnade der Urewigkeit mit Gewalt und Gold zu haben,
so wäre das Wasser des Chiser Alexanders Anteil gewesen.

Gedacht sei jener Zeit, da mich von Dach und Tür
jeden Augenblick die Botschaft des Freundes und der Brief des Geliebten erreichten.

Wann hätte dein Wächter so viel Raum für Unrecht gefunden,
wäre eines Nachts ein Unterdrückter an die Tür des Richters gekommen?

Was wissen die Unreifen, die den Weg nicht gegangen sind, vom Geschmack der Liebe?
Such einen mit einem Herzen wie das Meer, einen Mutigen, einen Vortrefflichen.

Der dich zur Hartherzigkeit geführt hat:
Wäre doch sein Fuß an einen Stein gestoßen.

Hätte ein anderer nach der Art des Hafis geschrieben,
es hätte dem Geschmack des kunstfördernden Königs gefallen.