Gazal 43

صحن بستان ذوق‌بخش و صحبت یاران خوش است
وقت گل خوش باد کز وی وقت می‌خواران خوش است

از صبا هر دم مشام جان ما خوش می‌شود
آری آری طیب انفاس هواداران خوش است

ناگشوده گل نقاب، آهنگ رحلت ساز کرد
ناله‌ کن بلبل که گلبانگ دل‌افکاران خوش است

مرغ خوشخوان را بشارت باد کاندر راه عشق
دوست را با نالهٔ شب‌های بیداران خوش است

نیست در بازار عالم خوشدلی ور زان که هست
شیوهٔ رندی و خوش‌باشی عیاران خوش است

از زبان سوسن آزاده‌ام آمد به گوش
کاندر این دیر کهن، کار سبکباران خوش است

حافظا! ترک جهان گفتن طریق خوشدلیست
تا نپنداری که احوال جهان‌داران خوش است

El patio del jardín da gusto y la compañía de los amigos es dulce;
bendita sea la estación de la rosa, que hace dulce la de los bebedores.

Con la brisa, a cada instante, se alegra el olfato de nuestra alma;
sí, sí, el aroma del aliento de quienes nos quieren es dulce.

La rosa, sin haber abierto el velo, se dispuso a partir;
gime, ruiseñor, que el clamor de los de corazón herido es dulce.

Buena nueva al ave de hermoso canto: en el camino del amor,
al amigo le es dulce el lamento de quienes velan de noche.

No hay alegría en el mercado del mundo, o si la hay,
el modo del rend y el buen vivir de los libres es dulce.

De la lengua del lirio libre llegó a mi oído
que en este viejo claustro la suerte de los que van ligeros es dulce.

Hafez, renunciar al mundo es el camino del corazón alegre;
no vayas a creer que el estado de los dueños del mundo es dulce.