Ghazal 453

ای که دایم به خویش مغروری
گر تو را عشق نیست معذوری

گرد دیوانگان عشق مگرد
که به عقل عقیله مشهوری

مستی عشق نیست در سر تو
رو که تو مست آب انگوری

روی زرد است و آه دردآلود
عاشقان را دوای رنجوری

بگذر از نام و ننگ خود حافظ
ساغر می‌ طلب که مخموری

Ô toi qui es toujours fier de toi-même,
si tu n'as pas d'amour, tu es excusé.

Ne tourne pas autour des fous d'amour,
car tu es renommé pour ta raison prudente.

L'ivresse de l'amour n'est pas dans ta tête ;
va, car tu es ivre du jus de la vigne.

Un visage jaune et un soupir mêlé de douleur
sont aux amants le remède de leur mal.

Passe outre à ton renom et à ta honte, Hafez ;
demande la coupe de vin, car tu languis.