Ghazal 462

یا مبسما یحاکي درجا من اللآلي
یا رب چه درخور آمد گردش خط هلالی

حالی خیال وصلت خوش می‌دهد فریبم
تا خود چه نقش بازد این صورت خیالی

می ده که گرچه گشتم نامه‌سیاه عالم
نومید کی توان بود از لطف لایزالی

ساقی بیار جامی و از خلوتم برون کش
تا در به در بگردم قلاش و لاابالی

از چار چیز مگذر گر عاقلی و زیرک
امن و شراب بی‌غش، معشوق و جای خالی

چون نیست نقش دوران در هیچ حال ثابت
حافظ مکن شکایت تا می خوریم حالی

صافیست جام خاطر در دور آصف عهد
قم فاسقني رحیقا أصفی من الزلال

الملک قد تباهی من جده و جده
یا رب که جاودان باد این قدر و این معالی

مسندفروز دولت، کان شکوه و شوکت
برهان ملک و ملت بونصر بوالمعالی

O smiling mouth that is like a casket of pearls,
O Lord, how well the curve of the crescent down becomes it.

For now the fancy of union with you deceives me pleasantly;
let us see what game this imagined picture will play.

Give me wine, for though I have the blackest record in the world,
how can one despair of the grace that never ends?

Cupbearer, bring a cup and draw me out of my seclusion,
so that I may wander from door to door, a vagabond without a care.

Do not pass by four things, if you are wise and sharp:
safety, unmixed wine, a beloved, and a place apart.

Since the design of time is fixed in no state at all,
Hafez, do not complain: let us drink wine for now.

The cup of the mind is clear in the age of the vizier of our time;
rise and give me a wine purer than clear water to drink.

The kingdom has gloried in his good fortune and his effort;
O Lord, may this rank and this eminence last for ever.

The light of the seat of fortune, the mine of splendour and majesty,
the proof of kingdom and faith, Bu Nasr Abu'l-Ma'ali.