Ghasel 464

بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی
خوش باش زان که نبود این هر دو را زوالی

در وهم می‌نگنجد کاندر تصور عقل
آید به هیچ معنی زین خوب‌تر مثالی

شد حظ عمر حاصل گر زان که با تو ما را
هرگز به عمر روزی روزی شود وصالی

آن دم که با تو باشم یک سال هست روزی
وان دم که بی تو باشم یک لحظه هست سالی

چون من خیال رویت جانا به خواب بینم
کز خواب می‌نبیند چشمم به جز خیالی

رحم آر بر دل من کز مهر روی خوبت
شد شخص ناتوانم باریک چون هلالی

حافظ مکن شکایت گر وصل دوست خواهی
زین بیشتر بباید بر هجرت احتمالی

Die Sache deiner Schönheit hat wie meine Liebe die Vollendung erreicht;
sei froh, denn beide kennen keinen Niedergang.

Es ist nicht auszudenken, dass in der Vorstellung der Vernunft
in irgendeinem Sinn ein schöneres Bild als dieses erschiene.

Der Anteil des Lebens wäre gewonnen, wenn uns mit dir
je im Leben eines Tages eine Vereinigung beschieden wäre.

In dem Augenblick, da ich bei dir bin, ist ein Jahr ein Tag;
in dem Augenblick, da ich ohne dich bin, ist ein Nu ein Jahr.

Wie sollte ich, liebe Seele, das Bild deines Gesichts im Schlaf sehen,
da mein Auge vom Schlaf selbst nur ein Trugbild sieht?

Erbarme dich meines Herzens, denn aus Liebe zu deinem schönen Gesicht
wurde mein kraftloser Leib dünn wie die Mondsichel.

Hafis, klage nicht: Willst du die Vereinigung mit dem Freund,
so musst du noch mehr Trennung ertragen als dies.