Ghazal 464

بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی
خوش باش زان که نبود این هر دو را زوالی

در وهم می‌نگنجد کاندر تصور عقل
آید به هیچ معنی زین خوب‌تر مثالی

شد حظ عمر حاصل گر زان که با تو ما را
هرگز به عمر روزی روزی شود وصالی

آن دم که با تو باشم یک سال هست روزی
وان دم که بی تو باشم یک لحظه هست سالی

چون من خیال رویت جانا به خواب بینم
کز خواب می‌نبیند چشمم به جز خیالی

رحم آر بر دل من کز مهر روی خوبت
شد شخص ناتوانم باریک چون هلالی

حافظ مکن شکایت گر وصل دوست خواهی
زین بیشتر بباید بر هجرت احتمالی

The affair of your beauty, like my love, has reached perfection;
be glad, for neither of these two will ever decline.

It cannot be imagined that, in the conception of reason,
there should in any sense appear a likeness fairer than this.

The portion of life would be gained, if with you
there were ever, one day in our life, a union granted to us.

The moment I am with you, a year is a single day;
the moment I am without you, an instant is a year.

How, dear soul, should I see the image of your face in sleep,
when of sleep itself my eye sees nothing but an image?

Have mercy on my heart, for with love of your fair face
my frail body has grown as thin as the crescent moon.

Hafez, do not complain: if you want union with the friend,
you must bear more than this of separation.