Ghazal 464

بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی
خوش باش زان که نبود این هر دو را زوالی

در وهم می‌نگنجد کاندر تصور عقل
آید به هیچ معنی زین خوب‌تر مثالی

شد حظ عمر حاصل گر زان که با تو ما را
هرگز به عمر روزی روزی شود وصالی

آن دم که با تو باشم یک سال هست روزی
وان دم که بی تو باشم یک لحظه هست سالی

چون من خیال رویت جانا به خواب بینم
کز خواب می‌نبیند چشمم به جز خیالی

رحم آر بر دل من کز مهر روی خوبت
شد شخص ناتوانم باریک چون هلالی

حافظ مکن شکایت گر وصل دوست خواهی
زین بیشتر بباید بر هجرت احتمالی

La faccenda della tua bellezza, come il mio amore, ha raggiunto la perfezione;
sii lieto, perché nessuno dei due conoscerà declino.

Non è immaginabile che, nel concetto della ragione,
venga in alcun senso un'immagine più bella di questa.

La parte della vita sarebbe ottenuta, se con te
mai, un giorno della nostra vita, ci fosse concessa l'unione.

Il momento in cui sono con te, un anno è un giorno;
il momento in cui sono senza di te, un istante è un anno.

Come potrei, anima mia, vedere in sogno l'immagine del tuo volto,
se del sonno stesso il mio occhio non vede che un'immagine?

Abbi pietà del mio cuore, perché per amore del tuo bel volto
il mio corpo senza forze è diventato sottile come la falce di luna.

Hafez, non lamentarti: se vuoi l'unione con l'amico,
devi sopportare più separazione di questa.