Ghazal 469

أتت روائح رند الحمی و زاد غرامی
فدای خاک در دوست باد جان گرامی

پیام دوست شنیدن سعادت است و سلامت
من المبلغ عنی إلی سعاد سلامی؟

بیا به شام غریبان و آب دیدهٔ من بین
به سان بادهٔ صافی در آبگینهٔ شامی

إذا تغرد عن ذی الأراک طائر خیر
فلا تفرد عن روضها أنین حمامي

بسی نماند که روز فراق یار سر آید
رأیت من هضبات الحمی قباب خیام

خوشا دمی که درآیی و گویمت به سلامت
قدمت خیر قدوم نزلت خیر مقام

بعدت منک و قد صرت ذائبا کهلال
اگر چه روی چو ماهت ندیده‌ام به تمامی

و إن دعیت بخلد و صرت ناقض عهد
فما تطیب نفسی و ما استطاب منامی

امید هست که زودت به بخت نیک ببینم
تو شاد گشته به فرماندهی و من به غلامی

چو سلک در خوشاب است شعر نغز تو حافظ
که گاه لطف سبق می‌برد ز نظم نظامی

Les senteurs du laurier du sanctuaire sont venues, et ma passion a grandi ;
que ma chère vie soit la rançon de la poussière de la porte de l'ami.

Entendre le message de l'ami est bonheur et salut ;
qui portera de ma part mon salut à Souad ?

Viens au soir des étrangers et vois l'eau de mes yeux,
pareille au vin clair dans un verre de Syrie.

Si un oiseau de bon augure chante au lieu des araks,
ne sépare pas de ses jardins la plainte de ma colombe.

Il ne reste guère avant que finisse le jour de la séparation de l'ami ;
j'ai vu, des collines du sanctuaire, les dômes des tentes.

Heureux l'instant où tu entreras et où je te dirai, en bienvenue :
« Tu es venu d'une heureuse venue ; tu es descendu au meilleur des séjours. »

J'ai été loin de toi et je me suis consumé comme le croissant,
bien que je n'aie pas vu ton visage de lune en son plein.

Fussé-je appelé au paradis en rompant le pacte,
mon âme n'en serait pas contente ni mon sommeil doux.

Il y a espoir que, par une bonne fortune, je te voie bientôt,
toi heureux de commander, et moi de servir.

Tes beaux vers, Hafez, sont comme un rang de perles au bel orient,
qui, pour la grâce, l'emportent sur les vers de Nizami.